यत्सीमानम् अपि स्पृशेन् न निगमो दूरात् परं लक्ष्यतेकिंचिद् गूढतया यद् एवपरमानन्दोत्सवं कावधि ।यन्माधुर्यकणोऽप्य् अवदि न शिवस्वायम्भुवाद्यैर् अहंतद् वृन्दावननाम धाम रसदं विन्दामि राधापतेः ॥17.16॥
yat-sīmānam api spṛśen na nigamo dūrāt paraṁ lakṣyatekiṁcid gūḍhatayā yad evaparamānandotsavaṁ kāvadhi |yan-mādhurya-kaṇo’py avadi na śiva-svāyambhuvādyair ahaṁtad vṛndāvana-nāma dhāma rasadaṁ vindāmi rādhā-pateḥ ||17.16||
metro no identificado
Я обретаю ту дарующую расу обитель владыки Радхи по имени Вриндаван, чьей даже границы не касается Веда, которая лишь издали, как нечто сокрытое, едва видится, — праздник высшего блаженства без предела, даже крупица сладости которого не познана Шивой, Сваямбхувой и прочими.
f72e15ca870c · publicado 30 sept 2026, 1:35:05 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Стих в e-тексте местами искажён.