भोजनानन्तरं तु सास्रं निभालयन्त्याः सस्मितं चाकर्णयन्त्याः श्रीमत्या मातृद्वितीयायाः पुरस्ताद् अग्रजेन सखिभिश् च सुखदनानावार्तां वर्तयति श्रीव्रजराजकुमारे व्रजनरेशादेशः प्रविवेश—“वत्स! सभासदः सभायां सभाजिताः शोभन्ते । तौ च सूतसुतौ स्वसम्प्रदायम् आदाय वर्तेते” इति ।
तदा च—
bhojanānantaraṁ tu sāsraṁ nibhālayantyāḥ sasmitaṁ cākarṇayantyāḥ śrīmatyā mātṛ-dvitīyāyāḥ purastād agrajena sakhibhiś ca sukhada-nānā-vārtāṁ vartayati śrī-vraja-rāja-kumāre vraja-nareśādeśaḥ praviveśa—“vatsa! sabhāsadaḥ sabhāyāṁ sabhājitāḥ śobhante | tau ca sūta-sutau sva-sampradāyam ādāya vartete” iti |
tadā ca—
छन्द अज्ञात
После трапезы, когда Шри царевич Враджа вёл с братом и друзьями разные приятные беседы перед Шри матерью и второй матерью, — одна смотрела на Него со слезами, другая слушала с улыбкой, — пришло повеление владыки Враджа: «Сынок, собравшиеся уже в собрании, почтены и сияют. И два сына суты пришли со своими людьми». И тогда:
b7b2f1e364bd · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 6:46:20 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से