ततश् च पुमपत्यचिह्नम् अह्नायावगत्य तासां प्रत्येकम् अपि समीहितम् । यथा –
अहो शिरसि धारये नयनयोर् मुहुः स्पर्शये
हृदि प्रचुरम् अर्पये हृदयमध्यमावेशये ।
इदं विविधभावनं भृशम् अतीत्य वीचिक्षिषा
बलाद् वरदृशां दृशां विषयताम् अनैषीद् अमुम् ॥48॥
tataś ca pum-apatya-cihnam ahnāyāvagatya tāsāṁ pratyekam api samīhitam | yathā –
aho śirasi dhāraye nayanayor muhuḥ sparśaye
hṛdi pracuram arpaye hṛdaya-madhyamāveśaye |
idaṁ vividha-bhāvanaṁ bhṛśam atītya vīcikṣiṣā
balād vara-dṛśāṁ dṛśāṁ viṣayatām anaiṣīd amum ||48||
Затем, тотчас узнав признаки мальчика, каждая из них захотела своего. Как: «Ах, понесу Его на голове, снова и снова прижму к глазам, крепко прижму к сердцу, спрячу в самую глубину сердца!» — но желание смотреть, намного превзойдя все эти помыслы, силой сделало Его лишь предметом взглядов прекрасноглазых.
a100cb09724c · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 6:46:20 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से