अथ श्रीकृष्णकृतमहसि राधासदसि च रात्रिकथायां मधुकण्ठः सगद्गदम् उवाच—अयि सम्प्रति श्रीमाधवेन हृतविरहबाधे ! श्रीराधे ! पुरा वृत्तम् अवधीयताम्—
स्फूर्जथुप्रतिमं ऊर्जितं तदा
घोषणं सपदि घोषम् अन्वभूत्
यद् बभूवुर् अपराः पराहता
हा हता इव च राधिकादिकाः ॥28॥
atha śrī-kṛṣṇa-kṛta-mahasi rādhā-sadasi ca rātri-kathāyāṁ madhukaṇṭhaḥ sa-gadgadam uvāca—ayi samprati śrī-mādhavena hṛta-viraha-bādhe ! śrī-rādhe ! purā vṛttam avadhīyatām—
sphūrjathu-pratimaṁ ūrjitaṁ tadā
ghoṣaṇaṁ sapadi ghoṣam anvabhūt
yad babhūvur aparāḥ parāhatā
hā hatā iva ca rādhikādikāḥ ||28||
छन्द अज्ञात
Затем ночью, в собрании Радхи, где праздник устроил Шри Кришна, Мадхукантха с дрожью в голосе сказал: «О Шри Радха, чью муку разлуки ныне снял Шри Мадхава! Вспомни, что было прежде: тогда селение вдруг услышало могучее, как гром, оповещение, — и от него другие были сражены, а Радхика и прочие, ах, словно убиты.
1998d3159658 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:02:41 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से