इति ।
अथ कथं केवलम् आत्मदृष्ट्या कष्टं लम्भमानाः स्थ, मां कथं न पश्यथ इति वदन् पुनर् वदति स्म—
सर्वे वदन्तु मम रूपम् इदं पुरावत्
तत्तद्गुणैर् विलसतीति तु मन्ददृष्ट्या ।
दिष्ट्या विलोकयथ मां व्रजचारुनेत्रा
रासादिकेलिकलिता रुचिर् अत्र कुत्र ॥38॥
iti |
atha kathaṁ kevalam ātma-dṛṣṭyā kaṣṭaṁ lambhamānāḥ stha, māṁ kathaṁ na paśyatha iti vadan punar vadati sma—
sarve vadantu mama rūpam idaṁ purāvat
tat-tad-guṇair vilasatīti tu manda-dṛṣṭyā |
diṣṭyā vilokayatha māṁ vraja-cāru-netrā
rāsādi-keli-kalitā rucir atra kutra ||38||
छन्द अज्ञात
Так. Затем, сказав: „Отчего вы мучаетесь, глядя лишь на себя, — почему не смотрите на Меня?“ — Он снова сказал: „Пусть все говорят, что Мой облик, как прежде, сияет всеми теми достоинствами, — это от слабости взгляда; а вы, к счастью, прекрасноокие Враджи, видите Меня как есть: где здесь краса, украшенная расой и прочими играми?“
525e2909b09f · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:31:56 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से