आद्येऽह्नि क्षीरभक्तं घनदधिवलिता रोटिका तस्य पश्चात्
तत्पश्चाद्दुग्धपूपं तदनु बहुविधान्नाद्यम् अन्येषु चान्यत् ।
मातर् मह्यं निकाय्ये महति रसयते पर्यवेषि त्वया यन्
न स्वप्नस् तन् न वा तत् स्फुरणमयम् इति स्मर्यतां किं तु सत्यम् ॥3॥
ādye’hni kṣīra-bhaktaṁ ghana-dadhi-valitā roṭikā tasya paścāt-
tat-paścād-dugdha-pūpaṁ tad-anu bahuvidhānnādyam anyeṣu cānyat |
mātar mahyaṁ nikāyye mahati rasayate paryaveṣi tvayā yan
na svapnas tan na vā tat sphuraṇa-mayam iti smaryatāṁ kiṁ tu satyam ||3||
в первый день — рис с молоком, потом лепёшка с густой простоквашей, потом молочные пирожки, потом разные кушанья, а в другие дни — другое: всё, что ты, мать, подавала мне в большом доме, пока я ел, — помни: это не сон и не видение, а правда.
ad8a39db52d8 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:34:42 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами