इति तासां चरणपरिसरणम् अनु बालं नमयन्ती बाष्पं मुमोच ।
ताश् च धैर्यं हित्वा ससम्भ्रमं बालकं गृहीत्वा प्रोचुः,
“अस्माकं यद् अखिलम् अस्ति पुण्यजातं
यद् वास्मत्पितृजननीकुलानुजातम् ।
तेनासौ बत भवताद् अहो यशोदे
पुत्रस् ते निरवधिमङ्गलप्रमोदे ॥27॥
iti tāsāṁ caraṇa-parisaraṇam anu bālaṁ namayantī bāṣpaṁ mumoca |
tāś ca dhairyaṁ hitvā sa-sambhramaṁ bālakaṁ gṛhītvā procuḥ,
“asmākaṁ yad akhilam asti puṇya-jātaṁ
yad vāsmat-pitṛ-jananī-kulānujātam |
tenāsau bata bhavatād aho yaśode
putras te niravadhi-maṅgala-pramode ||27||
未能识别诗律
Сказав так, она склонила мальчика к их стопам и заплакала. А они, потеряв твёрдость, в смятении взяли мальчика и сказали: «Всеми заслугами, что у нас есть, и теми, что от родов наших отцов и матерей, — ах, да будет, о Яшода, твой сын в безграничной радости!»
49aec3687ad4 · 发布于 2026年9月24日 18:56:58 UTC
可用语言RU用方向键翻颂