अथ सर्वेऽप्य् ऊचुः, “तर्हि नाश्चर्यम् इदम् ।”
पुनः ताव् ऊचतुः, “सम्प्रति च यदुपदेशाद् वृन्दावनदेशम् आगता वयम् । नूनं यत्प्रसादाद् एव देववर्गदुर्गमसमधिगमस्य भवाभिभवभावनभावनस्य तद् एतद् भवदीयवैभवप्रदेशस्य प्रवेशे सदेशरूपतां याताः स्म ।”
पुनश् च सर्वे साश्चर्यम् इदं पश्यन्ति स्म ।
ततश् च श्रीकृष्णश् चिन्तितवान्, “आं आं, चिरान् ममाप्य् अनयोर् आगमनं स्फुरणमयम् आसीत्” इति ।
अथ श्रीकृष्णानुमतानुगततया श्रीरामस् तु समीपम् आगम्य व्रजराजम् उवाच, “बृहत्तात, तयोर् अनयोः कौतुकं द्रष्टुम् उत्कण्ठिताः स्मः ।”
atha sarve’py ūcuḥ, “tarhi nāścaryam idam |”
punaḥ tāv ūcatuḥ, “samprati ca yad-upadeśād vṛndāvana-deśam āgatā vayam | nūnaṁ yat-prasādād eva deva-varga-durgama-samadhigamasya bhavābhibhava-bhāvana-bhāvanasya tad etad bhavadīya-vaibhava-pradeśasya praveśe sadeśa-rūpatāṁ yātāḥ sma |”
punaś ca sarve sāścaryam idaṁ paśyanti sma |
tataś ca śrī-kṛṣṇaś cintitavān, “āṁ āṁ, cirān mamāpy anayor āgamanaṁ sphuraṇa-mayam āsīt” iti |
atha śrī-kṛṣṇānumatānugatatayā śrī-rāmas tu samīpam āgamya vraja-rājam uvāca, “bṛhat-tāta, tayor anayoḥ kautukaṁ draṣṭum utkaṇṭhitāḥ smaḥ |”
metre not identified
Тогда все сказали: «Значит, это не удивительно». И они снова сказали: «И теперь по его наставлению мы пришли в край Вриндавана. Поистине, лишь по его милости мы, войдя в эту обитель Вашего величия — недоступную даже сонму богов и побеждающую мирское бытие, — стали здесь своими». И снова все посмотрели на это с изумлением. А Шри Кришна подумал: «Да, да, их приход давно уже являлся и Мне». Тогда Шри Рама, с согласия Шри Кришны, подошёл и сказал царю Враджа: «Дядюшка, нам не терпится увидеть их искусство».
4d557b339c5b · published Sep 24, 2026, 6:36:37 PM UTC
Available inRUPage between verses with