अथ तां पश्यन्ताव् एव प्रेमवश्यं ताव् आत्मानम् अजानन्ताव् आत्मना कृष्ण एव सान्त्वयामास, सान्त्वितौ च तौ तं च तां च निचाय्य चिन्तयामासतुः,
“इन्द्रनीलरुचिजीवनं महः
स्वर्णवर्णनिकराकरप्रभा ।
यच् च या च चयनं तयोर् इदं
द्वन्द्वम् आदिरससारकारणम् ॥46॥
atha tāṁ paśyantāv eva prema-vaśyaṁ tāv ātmānam ajānantāv ātmanā kṛṣṇa eva sāntvayāmāsa, sāntvitau ca tau taṁ ca tāṁ ca nicāyya cintayāmāsatuḥ,
“indranīla-ruci-jīvanaṁ mahaḥ
svarṇa-varṇa-nikarākara-prabhā |
yac ca yā ca cayanaṁ tayor idaṁ
dvandvam ādi-rasa-sāra-kāraṇam ||46||
Тут, глядя на Неё, они в плену любви забыли себя, и Кришна Сам их утешил; а утешенные, взглянув на Него и на Неё, подумали: «Свет — жизнь сияния сапфира, и сияние — рудник всех оттенков золота: соединение их, эта Чета, — причина сути первой расы».
f73e1c04603b · published Sep 24, 2026, 6:36:37 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Первая раса — шрингара, любовная.