कृष्णः : नृपेन्द्रौ ! प्रसन्नोऽस्मि । निजाभीष्टम् अभ्यर्थयेथाम् ।
नृपौ : देव ! रुक्मिणी सा तपस्विनी तपस् तथा न चकार, येन ते दास्यसौभाग्यभागधेयभाजनं भवेद् इति सुपर्णाद् आकर्णितम् । किन्तु तथा देवेनानुगृह्यताम् यथा कथावशेषा भीरुर् एषा न स्यात् ।
कृष्णः : कीदृग् अनुग्रहः ?
नृपौ : दुर्मदमागधादीनां पराभवेनास्याः कुण्डिनाद् आकृष्टिः, यद् अद्य चन्द्रभागाराधनाय बहिः साधयत्य् एषा ।
कृष्णः : क्षितीन्द्रौ ! बाढम् आहरिष्यामि । तद् अभीष्टम् अनुष्ठीयताम् ।
(नृपौ श्रीकृष्णं प्रणम्य निष्क्रान्तौ)
kṛṣṇaḥ : nṛpendrau ! prasanno’smi | nijābhīṣṭam abhyarthayethām |
nṛpau : deva ! rukmiṇī sā tapasvinī tapas tathā na cakāra, yena te dāsya-saubhāgya-bhāgadheya-bhājanaṁ bhaved iti suparṇād ākarṇitam | kintu tathā devenānugṛhyatām yathā kathāvaśeṣā bhīrur eṣā na syāt |
kṛṣṇaḥ : kīdṛg anugrahaḥ ?
nṛpau : durmada-māgadhādīnāṁ parābhavenāsyāḥ kuṇḍinād ākṛṣṭiḥ, yad adya candrabhāgārādhanāya bahiḥ sādhayaty eṣā |
kṛṣṇaḥ : kṣitīndrau ! bāḍham āhariṣyāmi | tad abhīṣṭam anuṣṭhīyatām |
(nṛpau śrī-kṛṣṇaṁ praṇamya niṣkrāntau)
metre not identified
Кришна: Владыки царей! Я доволен. Просите, чего желаете. Оба царя: Господин! Мы слышали от Супарны, что бедная Рукмини не совершила таких подвигов, чтобы удостоиться счастья служить тебе. Но окажи милость, чтобы робкая не стала лишь воспоминанием. Кришна: Какую милость? Оба царя: Увезти её из Кундины, одолев спесивого Магадху и прочих: сегодня она выходит за город почтить Чандрабхагу. Кришна: Владыки земли! Непременно увезу. Ступайте и делайте, что задумали. (Цари кланяются Кришне и уходят.)
5521a64f3a67 · published Sep 24, 2026, 6:57:12 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Супарна — Гаруда. Магадха — Джарасандха.