कृष्णः (सव्यामोहम्) : हा प्रेयसि राधिके! हा वृन्दावनकल्पवल्लि! हा विशाखासखि! कुत्रासि? (इति सोत्कम्पं खगेन्द्रम् आलम्बते ।)
गरुडः (स्वागतम्) : दुरूहायां गम्भीरलीलाम्बुधेर् अस्य केलिवेलायां मादृशोऽपि निमज्जति । कस् तत्राप्य् अन्यो वराकः ? (प्रकाशम्) देव ! समाश्वसिहि समाश्वसिहि । (कृष्णः समाश्वस्य निश्वसिति)
kṛṣṇaḥ (sa-vyāmoham) : hā preyasi rādhike! hā vṛndāvana-kalpa-valli! hā viśākhā-sakhi! kutrāsi? (iti sotkampaṁ khagendram ālambate |)
garuḍaḥ (svāgatam) : durūhāyāṁ gambhīra-līlāmbudher asya keli-velāyāṁ mādṛśo’pi nimajjati | kas tatrāpy anyo varākaḥ ? (prakāśam) deva ! samāśvasihi samāśvasihi | (kṛṣṇaḥ samāśvasya niśvasiti)
metre not identified
Кришна (в смятении): Ах, милая Радхика! Ах, лиана желаний Вриндавана! Ах, подруга Вишакхи! Где ты? (Дрожа, опирается на владыку птиц.) Гаруда (про себя): В неисповедимых волнах игр этого океана глубоких забав тонет даже такой, как я, — что уж говорить о прочих бедняках? (Вслух.) Господин! Очнись, очнись. (Кришна приходит в себя и вздыхает.)
bb4cad732659 · published Sep 24, 2026, 6:57:12 AM UTC
Available inRUPage between verses with