तस्माद् असाम्प्रताय तु साम्प्रताय मद्विधाय स्वं वर्णयितुं किम् उत निर्वर्णयितुम्—
रव्यादिद्युतिजिष्णुदिव्यधरणिक्षौणीरुहान्तर्गत
प्रासादस्थितसिंहपीठमहसि च्छन्नान्यदृष्टित्विषि ।
स्पष्टात्मीयदृशि प्रकीर्णकविकीर्णालीहितालीवृता
राधामाधवमाधुरीवरसुधा तृष्णां मुधा यच्छति ॥49॥
tasmād asāmpratāya tu sāmpratāya mad-vidhāya svaṁ varṇayituṁ kim uta nirvarṇayitum—
ravy-ādi-dyuti-jiṣṇu-divya-dharaṇi-kṣauṇī-ruhāntargata-
prāsāda-sthita-siṁha-pīṭha-mahasi cchannānya-dṛṣṭi-tviṣi |
spaṣṭātmīya-dṛśi prakīrṇaka-vikīrṇālī-hitālī-vṛtā
rādhā-mādhava-mādhurī-vara-sudhā tṛṣṇāṁ mudhā yacchati ||49||
Поэтому мне, неумелому, как описать это, тем более — изобразить? Среди деревьев дивной земли, затмевающей солнце и прочие светила, во дворце, в сиянии трона, скрытом от чужих глаз и явном для взора своих, — окружённый подругами с опахалами, дивный нектар сладости Радхи и Мадхавы понапрасну пробуждает во мне жажду.
0f8f2aa71437 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 6:27:42 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
«Понапрасну» — скромность поэта: он не надеется удостоиться этого видения.