अथ कदाचिन् नाक्षत्रमासत्रयान्ते नक्षत्रेशकान्ते तज्जन्मनक्षत्रे श्रीमन्मात्रा पुत्राभिषेककौतुकयात्रा प्रवर्तिता । तदा च,
भवनम् अनु सुयत्ने रत्नपर्यङ्कवर्ये
सुरभिमृदुलतुलीशुभ्रवस्त्रप्रशस्ते ।
हरिमणिरुचिबालः शोभते स्मासिताम्भो
रुहम् इव सुरसिन्धौ क्षीरसिन्धौ हरिर् वा ॥5॥
atha kadācin nākṣatra-māsa-trayānte nakṣatreśa-kānte taj-janma-nakṣatre śrīman-mātrā putrābhiṣeka-kautuka-yātrā pravartitā | tadā ca,
bhavanam anu suyatne ratna-paryaṅka-varye
surabhi-mṛdula-tulī-śubhra-vastra-praśaste |
hari-maṇi-ruci-bālaḥ śobhate smāsitāmbho-
ruham iva sura-sindhau kṣīra-sindhau harir vā ||5||
छन्द अज्ञात
Затем однажды, в конце трёх лунных месяцев, когда луна, владыка созвездий, была прекрасна, в созвездие Его рождения, Шри мать устроила праздник омовения сына. И тогда: В доме, на лучшей самоцветной колыбели, бережно убранной мягкой благоуханной подушкой и белой тканью, мальчик цвета сапфира сиял, как тёмный лотос в небесной реке — или как Хари в молочном океане.
5003f92eade4 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 7:04:02 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से