ततो मुनेर् आदेशतस् तेऽप्य् उपविविशितुश् च । श्रीगर्गे च तयोर् आवेशितधीन्द्रियवर्गे, व्रजक्षितिपतिः क्षणं प्रतीक्ष्य साञ्जलिगिराभिलषितं व्यञ्जितवान्—
"योग्य एव परयोग्यताकरस्
तादृशत्वम् अपि वेदवेदजम् ।
त्वं तु वेदविदुषां वरस् ततः
संस्कुरु द्विजजनुस् तनू अमू ॥30॥
tato muner ādeśatas te’py upaviviśituś ca | śrī-garge ca tayor āveśita-dhīndriya-varge, vraja-kṣiti-patiḥ kṣaṇaṁ pratīkṣya sāñjali-girābhilaṣitaṁ vyañjitavān—
"yogya eva para-yogyatākaras
tādṛśatvam api veda-vedajam |
tvaṁ tu veda-viduṣāṁ varas tataḥ
saṁskuru dvija-janus tanū amū ||30||
Затем, по знаку мудреца, сели и они. И когда все чувства и ум Шри Гарги были прикованы к двоим, владыка земли Враджа, выждав миг, сложив ладони, высказал желание: «Лишь достойный делает достойными других, а это рождается от вед и их знания; ты — лучший из знающих веды: соверши же над этими двумя обряды рождения дваждырождённых».
e01775cfe1f9 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 7:04:02 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से