राधां पश्यसि जल्पसि स्पृशसि च स्वात्मन्न् अथालिङ्गसिस्वस्मिंस् तत् तद् अनुक्रियाम् अपि तयारब्धां भजन् नन्दसि ।विश्रम्भं न हि मन्यसे तदपि चेद् अन्यां दशां यामितस्तत्प्राप्तिं मनुषे तया कथय भो किं ते सुखं सेत्स्यति ॥9॥
rādhāṁ paśyasi jalpasi spṛśasi ca svātmann athāliṅgasisvasmiṁs tat tad anukriyām api tayārabdhāṁ bhajan nandasi |viśrambhaṁ na hi manyase tadapi ced anyāṁ daśāṁ yāmitastat-prāptiṁ manuṣe tayā kathaya bho kiṁ te sukhaṁ setsyati ||9||
«О моё сердце, ты видишь Радху, говоришь с ней, касаешься и обнимаешь её; переживая в себе всякое подражание, что она сама начала, ты радуешься — и всё же не веришь. А если, уйдя отсюда в иное состояние, ты мнишь, что обретёшь её, — скажи, какое счастье свершится для тебя через неё?»
6250cb39910e · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 10:41:18 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод приблизителен. Кришна в разлуке видит Радху в воображении и не верит этому.