अत्र निर्जनत्वं मध्यस्थितकृष्णत्वं च ध्वनितम् । अथ वासकसज्जा—पुष्पाण्य् आचिनुते विचित्य चिनुते तल्पं व्रजस्याङ्गनायन् नास्ति त्रिजगत्य् अपि स्फुटम् अहो वैकुण्ठवीथिष्व् अपि ।एवं वासकसज्जिका लसति सा छायाद्वितीया यदासङ्गिन्याचितसङ्गतिः पुनर् असौ वेत्तीव किञ्चिन् न हि ॥21॥
atra nirjanatvaṁ madhya-sthita-kṛṣṇatvaṁ ca dhvanitam | atha vāsakasajjā—puṣpāṇy ācinute vicitya cinute talpaṁ vrajasyāṅganāyan nāsti trijagaty api sphuṭam aho vaikuṇṭha-vīthiṣv api |evaṁ vāsaka-sajjikā lasati sā chāyā-dvitīyā yadāsaṅginy-ācita-saṅgatiḥ punar asau vettīva kiñcin na hi ||21||
Здесь подразумеваются уединённость и то, что Кришна посредине. Теперь готовящая ложе: «Женщина Враджи собирает цветы, выбирает их и стелет ложе, какого нет в трёх мирах — о, даже на улицах Вайкунтхи. Так сияет готовящая ложе, вдвоём со своей тенью; а когда вокруг соберутся подруги, она будто ничего и не знает».
7bc06fd894bd · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 10:41:18 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से