अथ पुनर् अपि विचार्यते स्म—आपाततः सा समाहार्या, पश्चात् तु विचार्याचरिष्यांइ इति ।
तद् एवं विविच्य प्रोच्यते स्म—भो भट्टारचरणाः ! समवधीयताम् । यदवधि तां देवर्षिमुखात् तथा मदुन्मुखाम् अश्रौषम्, तदवधि निरवधि मयापि मनस् तच्चिन्तायां श्रौषट्कृतम् । यतः—
atha punar api vicāryate sma—āpātataḥ sā samāhāryā, paścāt tu vicāryācariṣyāṁi iti |
tad evaṁ vivicya procyate sma—bho bhaṭṭāra-caraṇāḥ ! samavadhīyatām | yad-avadhi tāṁ devarṣi-mukhāt tathā mad-unmukhām aśrauṣam, tad-avadhi niravadhi mayāpi manas tac-cintāyāṁ śrauṣaṭ-kṛtam | yataḥ—
छन्द अज्ञात
И снова подумал: «Сейчас её надо увезти, а потом, поразмыслив, поступлю как надо». Рассудив так, Он сказал: «О почтенный, выслушай. С тех пор как Я услышал из уст божественного мудреца, что она так обращена ко Мне, и Мой ум неотступно отдан мыслям о ней. Ведь:
71de57c6433e · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:40:29 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से