अथ तद् एतद् विचारयत्सु व्रजसभासत्सु द्वारकादेशतः कौचिद् आनकदुन्दुभिकिङ्करौ परौ सन्देशहरौ श्रीव्रजराजचरणराजीवं सङ्गम्य प्रणम्य तत्कुशलप्रश्नम् अनुगम्य निवेदयामासतुः—देव ! श्रीमदस्मद्देवनिवेदनपत्रम् इदम् आदीयताम् इति ।
व्रजराजः सादरं तद् आदाय वाचयति स्म, यथा—स्वस्ति सदा मदानन्दसन्धुक्षणसक्षणबन्धुवरं श्रीमन्नन्दनामशुभकन्दम् अमन्दम् आलिङ्गन्न् आनकदुन्दुभिर् अयम् अहं सप्रणयं निवेदयामि ।
atha tad etad vicārayatsu vraja-sabhāsatsu dvārakā-deśataḥ kaucid ānakadundubhi-kiṅkarau parau sandeśa-harau śrī-vrajarāja-caraṇa-rājīvaṁ saṅgamya praṇamya tat-kuśala-praśnam anugamya nivedayāmāsatuḥ—deva ! śrīmad-asmad-deva-nivedana-patram idam ādīyatām iti |
vrajarājaḥ sādaraṁ tad ādāya vācayati sma, yathā—svasti sadā mad-ānanda-sandhukṣaṇa-sakṣaṇa-bandhu-varaṁ śrīman-nanda-nāma-śubha-kandam amandam āliṅgann ānakadundubhir ayam ahaṁ sa-praṇayaṁ nivedayāmi |
छन्द अज्ञात
И пока собрание Враджи обдумывало это, из Двараки пришли двое других вестников — слуги Анакадундубхи. Приблизившись к стопам-лотосам Шри царя Враджи, поклонившись и спросив о его благополучии, они сказали: „Государь! Примите это послание нашего почтенного господина“. Царь Враджи почтительно взял его и прочитал: „Благо! Горячо обнимая лучшего из друзей, всегда готового разжечь мою радость, корень всякого блага по имени Шриман Нанда, я, Анакадундубхи, с любовью сообщаю:
ba29446ab3c1 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:40:29 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से