अथ मधुकण्ठः समापनम् आह स्म—
तद् एतत् प्राचीनं कथितम् इह वृत्तं मुररिपोर्
अभूद् दुःखं यस्मिन् विरहमयम् आभीरसुदृशाम् ।
इदं पश्याद्य श्वः प्रकटम् इव भाति स्फुटम् अथाप्य्
अमुं सम्भोगाख्यप्रमदम् अथ पुष्णद् विलसति ॥56॥
atha madhukaṇṭhaḥ samāpanam āha sma—
tad etat prācīnaṁ kathitam iha vṛttaṁ muraripor
abhūd duḥkhaṁ yasmin viraha-mayam ābhīra-sudṛśām |
idaṁ paśyādya śvaḥ prakaṭam iva bhāti sphuṭam athāpy
amuṁ sambhogākhya-pramadam atha puṣṇad vilasati ||56||
Затем Мадхукантха сказал заключение: «Это рассказанное здесь давнее деяние Врага Муры, в котором красавицы-пастушки горевали в разлуке, — смотри: сегодня-завтра оно кажется явным; и всё же оно лишь питает восторг, что зовётся соединением, и сияет».
73c56fe1b9ad · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:44:44 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से