सत्यं ज्ञानम् अनन्तं यद् ब्रह्मज्योतिः सनातनम् ।
यद् धि पश्यन्ति मुनयो गुणापाये समाहिताः ॥
ते तु ब्रह्मह्रदं नीता मग्नाः कृष्णेन चोद्धृताः ।
ददृशुर् ब्रह्मणो लोकं यत्राक्रूरोऽध्यगात् पुरा ॥
नन्दादयस् तु तं दृष्ट्वा परमानन्दनिर्वृताः ।
कृष्णं च तत्र च्छन्दोभिः स्तूयमानं सुविस्मिताः ॥
अथ वृन्दा वदति स्म—किम् अत्र सुखसत्रम् आयातं ?
पूर्णिमोवाच—तद् एवं यन्निजपदं तेषाम् एवास्पदतया तेषाम् एव दृष्टिपदम् अकार्षीत् तद् एव पश्चाद् व्यतारीद् इति तत्र परामृश्यते । तत्र ते तु ब्रह्मह्रदं नीताः इत्य् अत्र यत्राक्रूरः स्तुतवांस् तं ब्रह्मह्रदं कृष्णेन तत्तीर्थमहिमानं लक्ष्यं विधातुं नीता मग्नाश् च पुनः कृष्णेनैवोद्धृत्य वृन्दावनम् आनीतास् तस्मिन्न् एव नराकृतिपरब्रह्मणस् तस्य लोकं ददृशुर् न त्व् अक्रूरवज् जलमध्य इति न चान्यथेति च गम्यते । पुरा इत्य् एतत्प्रसङ्गाद् भाविकाल इत्य् अर्थः । पुरा पुराणे निकटे प्रबन्धातीतभाविषु इति हि कोषकाराः । लोकः स च सूक्ष्मम् इति तमसः परम् इति । सत्यं ज्ञानम् इत्य् आदिस्वरूप इति च प्रकृतिगुणास्पृष्टतया चिच्छक्तिविलास एवेति लभ्यते ।
satyaṁ jñānam anantaṁ yad brahma-jyotiḥ sanātanam |
yad dhi paśyanti munayo guṇāpāye samāhitāḥ ||
te tu brahma-hradaṁ nītā magnāḥ kṛṣṇena coddhṛtāḥ |
dadṛśur brahmaṇo lokaṁ yatrākrūro’dhyagāt purā ||
nandādayas tu taṁ dṛṣṭvā paramānanda-nirvṛtāḥ |
kṛṣṇaṁ ca tatra cchandobhiḥ stūyamānaṁ suvismitāḥ ||
atha vṛndā vadati sma—kim atra sukha-satram āyātaṁ ?
pūrṇimovāca—tad evaṁ yan-nija-padaṁ teṣām evāspadatayā teṣām eva dṛṣṭi-padam akārṣīt tad eva paścād vyatārīd iti tatra parāmṛśyate | tatra te tu brahma-hradaṁ nītāḥ ity atra yatrākrūraḥ stutavāṁs taṁ brahma-hradaṁ kṛṣṇena tat-tīrtha-mahimānaṁ lakṣyaṁ vidhātuṁ nītā magnāś ca punaḥ kṛṣṇenaivoddhṛtya vṛndāvanam ānītās tasminn eva narākṛti-para-brahmaṇas tasya lokaṁ dadṛśur na tv akrūravaj jala-madhya iti na cānyatheti ca gamyate | purā ity etat-prasaṅgād bhāvi-kāla ity arthaḥ | purā purāṇe nikaṭe prabandhātīta-bhāviṣu iti hi koṣa-kārāḥ | lokaḥ sa ca sūkṣmam iti tamasaḥ param iti | satyaṁ jñānam ity ādi-svarūpa iti ca prakṛti-guṇāspṛṣṭatayā cic-chakti-vilāsa eveti labhyate |
छन्द अज्ञात
Истину, знание, бесконечное — вечный свет Брахмана, что видят мудрецы, сосредоточенные, когда гуны уходят. А их отвели к озеру Брахмы, погрузили — и Кришна их поднял; и они увидели мир Брахмана, куда прежде пришёл Акрура. А Нанда и прочие, увидев его, блаженствуя в высшей радости, в великом изумлении увидели там и Кришну, которого славили Веды»“. Затем Вринда сказала: „Какое же жертвоприношение радости здесь явилось?“ Паурнамаси сказала: „Здесь размышляют так: ту Свою обитель, что Он сделал предметом их взгляда как их собственное жилище, Он потом и даровал им. «Их отвели к озеру Брахмы» — то есть к тому озеру Брахмы, где молился Акрура; Кришна отвёл их туда, чтобы показать славу того святого места, погрузил, Сам же поднял и привёл во Вриндавану, — и прямо там они увидели мир Его, Высшего Брахмана в облике человека, а не посреди воды, как Акрура, — и никак иначе. «Прежде» по связи здесь значит «в будущем»: ведь словари говорят, что «пура» значит «давно», «вблизи», «в прошлом» и «в будущем» — смотря по рассказу. А слова «тонкий», «за пределами тьмы», «истина, знание» и прочие показывают, что он не тронут гунами пракрити и есть игра силы чит.
01d3fefa3d8a · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 5:07:45 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Цитата — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 28, стихи 15–17.