अथ मधुमथनः कथञ्चित् कथयन्तं कञ्चिद् आलिङ्गनसङ्गमनया रभसाद् दृगम्भसाभिसिञ्चन् कृतदिव्यविमानावमानेन निजविमानेन यमुनापारम् अञ्चंस् तत्तत्कौतुकालोकाय तम् अनु सञ्चरतां सुरलोकलोकानां मनः प्रमनस्तया चञ्चलं चकार ।
तद् एवं स्थिते निरन्तरतत्परताभासिनां व्रजवासिनां वृत्तं वृत्तं करिष्यामः ।
यदा खलः खल्व् असौ साल्वः कृष्णावगाढद्वारां द्वारकां सौभद्वारावगीर्णवान् इति दूताद् वर्णनम् आकर्णनम् आनीतवन्तस् तत्प्रभृतिनिरन्नताम् आपन्नास् ते पन्नजीवना इव बभूवुः । तत्र च दिनयामिनीयामेषु यमवत् कृतवियामेषु तदन्तिमदिनं पुनर् अन्तकनिभम् अमन्यन्त । दूतानां दुःखस्यूतानां तत्र तत्र स्तम्भात्, पथिकानाम् अपि दन्तवक्रसमिदुदन्तपर्यन्तपर्यालोच्यनार्थम् असञ्चरणाद् अपारकृच्छ्राकूपारम् अनु ममज्जुर् इति । यत्र खलु—
atha madhumathanaḥ kathañcit kathayantaṁ kañcid āliṅgana-saṅgamanayā rabhasād dṛg-ambhasābhisiñcan kṛta-divya-vimānāvamānena nija-vimānena yamunā-pāram añcaṁs tat-tat-kautukālokāya tam anu sañcaratāṁ suraloka-lokānāṁ manaḥ pramanastayā cañcalaṁ cakāra |
tad evaṁ sthite nirantara-tat-paratā-bhāsināṁ vraja-vāsināṁ vṛttaṁ vṛttaṁ kariṣyāmaḥ |
yadā khalaḥ khalv asau sālvaḥ kṛṣṇāvagāḍha-dvārāṁ dvārakāṁ saubha-dvārāvagīrṇavān iti dūtād varṇanam ākarṇanam ānītavantas tat-prabhṛti-nirannatām āpannās te panna-jīvanā iva babhūvuḥ | tatra ca dina-yāminī-yāmeṣu yamavat kṛta-viyāmeṣu tad-antima-dinaṁ punar antaka-nibham amanyanta | dūtānāṁ duḥkha-syūtānāṁ tatra tatra stambhāt, pathikānām api dantavakra-samid-udanta-paryanta-paryālocyanārtham asañcaraṇād apāra-kṛcchrākūpāram anu mamajjur iti | yatra khalu—
छन्द अज्ञात
Затем Губитель Мадху обнял того, кто с трудом Ему отвечал, в порыве окропил его слезами и, на Своей колеснице, посрамившей небесные колесницы, переправился за Ямуну. А небожители, что следовали за Ним, чтобы увидеть разные чудеса, от радости не могли собраться с мыслями. Пока так было, расскажем, что происходило с жителями Враджа, которые непрестанно были преданы Ему. Когда они узнали от гонца, что этот злодей Шалва осадил воротами Саубхи Двараку, ворота которой стерёг Кришна, — с той поры они перестали есть и стали как те, у кого жизнь иссякла. Стражи дня и ночи тянулись для них, как Яма, и каждый последний день казался им подобным смерти. Гонцы, пропитанные горем, застревали то там, то тут; путники, чтобы разузнать, чем кончилась битва с Дантавакрой, не ходили; и они погрузились в безбрежный океан беды. А ведь там —
be26aea4021f · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 5:21:24 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से