Rādhikā
वितन्वानस् तन्वा मरकतरुचीनां रुचिवतां
पटान् निष्क्रान्तोऽभूद् धृतशिखण्डो नवयुवा ।
(इत्य् अर्धोक्तौ वाक्स्तम्भं णटयति । सख्यौ सभ्रूभान्गम् अन्योऽन्यं पश्यतः ।)
भ्रुवं तेन क्षिप्त्वा किम् अपि हसतोन्मादितमतेः
शशी वृत्तो वह्निः परम् अहह वह्निर् मम शशी ॥
vitanvānas tanvā marakata-rucīnāṁ rucivatāṁ
paṭān niṣkrānto’bhūd dhṛta-śikhaṇḍo nava-yuvā |
(ity ardhoktau vāk-stambhaṁ ṇaṭayati | sakhyau sa-bhrū-bhāngam anyo’nyaṁ paśyataḥ |)
bhruvaṁ tena kṣiptvā kim api hasatonmādita-mateḥ
śaśī vṛtto vahniḥ param ahaha vahnir mama śaśī ||
छन्द अज्ञात
«Из полотна вышел юноша с павлиньим пером, излучая телом сверкающий блеск изумрудов…» (Не договорив, немеет. Подруги, подняв брови, переглядываются.) «…он как-то повёл бровью и засмеялся — и мой ум обезумел: луна стала мне огнём, а огонь, ах, — луной!»
3ea16ccb7bd6 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 5:43:08 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
В любовном жару прохладное жжёт, а жгучее не чувствуется.