इति ।
ततश् च तत्तच्छ्रवणाल् लब्धनष्टवित्त इव सुखवलितचित्तः सर्व एव स्वस्वसदनम् आससाद ।
अथ श्रीराधाकृष्णसदसि स एव कथकः पृथग् इदं कथयामास—
देवि श्रीमति राधिके यद् अमुना सन्दिष्टम् आसीत् पुरा
वृत्ताद् ऊर्ध्वम् अभीष्टम् उद्धवम् अनु प्रेम्णा प्रियेण त्वयि ।
कथ्यं तत् तु विचारयन् मम मनः सम्भ्राम्यति क्षुभ्यति
क्रुध्यत्य् अस्यति दिव्यति स्फुटसुखं व्यस्यत्य् अलं माद्यति ॥20॥
iti |
tataś ca tat-tac-chravaṇāl labdha-naṣṭa-vitta iva sukha-valita-cittaḥ sarva eva sva-sva-sadanam āsasāda |
atha śrī-rādhā-kṛṣṇa-sadasi sa eva kathakaḥ pṛthag idaṁ kathayāmāsa—
devi śrīmati rādhike yad amunā sandiṣṭam āsīt purā
vṛttād ūrdhvam abhīṣṭam uddhavam anu premṇā priyeṇa tvayi |
kathyaṁ tat tu vicārayan mama manaḥ sambhrāmyati kṣubhyati
krudhyaty asyati divyati sphuṭa-sukhaṁ vyasyaty alaṁ mādyati ||20||
размер не определён
Так. И тогда, услышав всё это, все, будто вернув потерянное богатство, с радостью в сердце разошлись по домам. А затем в собрании Шри Радхи и Кришны тот же рассказчик отдельно рассказал вот что: «Богиня Шримати Радхика, когда я обдумываю то, что после этих событий милый с любовью передал тебе через Уддхаву, — а это надо рассказать, — мой ум кружится, волнуется, гневается, отвергает, играет, явно счастливый, всё бросает и совсем пьянеет.
47683a89a553 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:48:28 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами