Оба царя
नृपौ (सप्रश्रयम्) :
एकस्मिन्न् इह रोमकूपकुहरे ब्रह्माण्डभाण्डावली
यस्य प्रेक्षयते गवाक्षपदवीघूर्णत्पराणूपमा ।
केयं तस्य समृद्धये तव विभो राजेन्द्रताग्रामटी
शौटीर्येण चमत्कृतिं तद् अपि नः काम् अप्य् असौ पुष्यति ॥
nṛpau (sa-praśrayam) :
ekasminn iha roma-kūpa-kuhare brahmāṇḍa-bhāṇḍāvalī
yasya prekṣayate gavākṣa-padavī-ghūrṇat-parāṇūpamā |
keyaṁ tasya samṛddhaye tava vibho rājendratā-grāmaṭī
śauṭīryeṇa camatkṛtiṁ tad api naḥ kām apy asau puṣyati ||
Оба царя (почтительно): В одной-единственной поре твоего тела ряды вселенных видятся, как пылинки, кружащиеся в луче окна. Что для твоего величия, владыка, эта деревенька царского достоинства? И всё же своей щедростью она дарит нам некое изумление.
bcc32cf106a8 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 06:57:12 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами