इति ।
अथ रात्रिकथायाम् ग्रथ्यमानप्रथायां मधुकण्ठः स्निग्धकण्ठं स्निग्धकण्ठम् अप्य् आलम्बमानः सम्बभाषे, यत्र प्रथममीदं प्राञ्जलि व्यञ्जयामास—
रासकेलिर् अजनिष्ट जागरं
स स्फुटं भवतु तत्कथा तथा ।
कारणं भवति यस्य यद्विधं
तस्य तद्विधतया मता स्थितिः ॥2॥
iti |
atha rātri-kathāyām grathyamāna-prathāyāṁ madhukaṇṭhaḥ snigdhakaṇṭhaṁ snigdhakaṇṭham apy ālambamānaḥ sambabhāṣe, yatra prathamamīdaṁ prāñjali vyañjayāmāsa—
rāsa-kelir ajaniṣṭa jāgaraṁ
sa sphuṭaṁ bhavatu tat-kathā tathā |
kāraṇaṁ bhavati yasya yad-vidhaṁ
tasya tad-vidhatayā matā sthitiḥ ||2||
未能识别诗律
Так. И когда ночной рассказ разворачивался, Мадхукантха, обняв за шею нежного голосом Снигдхакантху, заговорил и прежде всего, сложив ладони, объявил: «Игра расы совершилась в ночном бдении; пусть же и рассказ о ней звучит так же — без сна. Какова у вещи причина, такой признаётся и её природа».
ca285193d7ef · 发布于 2026年9月24日 22:01:17 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Рассказчик просит не прерывать повествование: раса шла всю ночь, и рассказ о ней должен идти тем же ходом.