यदा हि चित्रायुतपूर्णचन्द्रां पूर्णिमाम् अनु तुर्णितचेताः स्वसुखवर्धनगोवर्धनविलोकनकामनया श्रीरामकनिष्ठः किंचिद् दूरं प्रविष्ट आसीत् । ततश् च—
भूकम्पक्रमणान् महीध्रचलनं तस्यागतेर् वारिभृद्
विक्षोभं नदनान् निशाचरवरं वैकृत्यभागाकृतेः ।
तद्रूपाद्रिविनिश्चयं ककुदि वार्मुग्वृन्दसङ्घट्टनाद्
उन्नीय व्रजगप्रजा दिशि दिशि द्राक् कान्दिशीक्यं गताः ॥1॥
yadā hi citrāyuta-pūrṇa-candrāṁ pūrṇimām anu turṇita-cetāḥ sva-sukha-vardhana-govardhana-vilokana-kāmanayā śrī-rāma-kaniṣṭhaḥ kiṁcid dūraṁ praviṣṭa āsīt | tataś ca—
bhū-kampa-kramaṇān mahīdhra-calanaṁ tasyāgater vāri-bhṛd-
vikṣobhaṁ nadanān niśācara-varaṁ vaikṛtyabhāg-ākṛteḥ |
tad-rūpādri-viniścayaṁ kakudi vār-mug-vṛnda-saṅghaṭṭanād
unnīya vrajaga-prajā diśi diśi drāk kāndiśīkyaṁ gatāḥ ||1||
А Младший брат Шри Рамы тогда, томясь желанием увидеть Говардхану, умножающую Его радость, в ту дивную ночь полнолуния отошёл довольно далеко. И тогда по поступи, от которой тряслась земля, люди Враджи решили, что движется гора; по рёву — что бушуют тучи; по уродливому облику — что пришёл главарь ночных демонов; а по тому, как о его горб ударялись тучи, — что это гора в облике быка; и тотчас кинулись бежать во все стороны.
96305a36d718 · 发布于 2026年9月24日 22:56:18 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 36: Аришта в облике огромного быка ворвался во Враджу.