माधवी : देअ, इमाणं पेम्मकोमलाणं अक्खराणं मा क्खु णं अहिरूबं जाणाहि । जं एसा ण होदि ।
कृष्णः : साधु माधविके! साधु । मदीयहृदयाशङ्का त्वया निरस्ता । तद् इन्द्रजालाभिज्ञया नववृन्दयैव निर्मितेयं मायिकी देवी रसालमूलवर्तिनी खलु सत्या । (इति सम्भ्रमेणाम्रम् उपेत्य सानुनयम्)
mādhavī : dea, imāṇaṁ pemma-komalāṇaṁ akkharāṇaṁ mā kkhu ṇaṁ ahirūbaṁ jāṇāhi | jaṁ esā ṇa hodi |
kṛṣṇaḥ : sādhu mādhavike! sādhu | madīya-hṛdayāśaṅkā tvayā nirastā | tad indra-jālābhijñayā nava-vṛndayaiva nirmiteyaṁ māyikī devī rasālamūla-vartinī khalu satyā | (iti sambhrameṇāmram upetya sānunayam)
metre not identified
Мадхави: Господин! Не принимай её за ту, кому подобают эти нежные от любви слова: ведь она не Сатья. Кришна: Молодец, Мадхавика, молодец! Ты сняла тревогу с моего сердца. Значит, эта царица — морок, созданный Нава-вриндой, знающей колдовство, а у корней манго — настоящая. (Поспешно подходит к манго и умоляюще:)
58cbd86f2228 · published Sep 24, 2026, 7:33:28 AM UTC
Available inRUPage between verses with
«Сатья» значит и «настоящая», и «Сатья» — Сатьябхама. Кришна делает вид, будто понял слова Мадхави так: перед ним не настоящая царица.