सख्यो वीक्ष्याभिरूपं कम् अपि बत तयो रूपलीलाप्रकाशं
स्थित्वा षष्ठीवद् अस्मिन् प्रमदसमुदयैर् लब्धसंज्ञा पुनश् च ।
तौ गान्धर्वामुकुन्दौ व्यतिकरजमदान् मोहम् उच्चैर् भजन्तौ
नानानर्मादिभङ्गीविरचनकलया चेतयामासुर् आशु ॥
sakhyo vīkṣyābhirūpaṁ kam api bata tayo rūpa-līlā-prakāśaṁ
sthitvā ṣaṣṭhīvad asmin pramada-samudayair labdha-saṁjñā punaś ca |
tau gāndharvā-mukundau vyatikaraja-madān moham uccair bhajantau
nānā-narmādi-bhaṅgī-viracana-kalayā cetayāmāsur āśu ||
Подруги, увидев, ах, некое прекрасное явление игры их облика, застыли, как «шестой падеж»; но, вновь придя в себя от приливов радости, они быстро привели в чувство Гандхарву и Мукунду, глубоко обеспамятевших от хмеля единения, — искусством разных шуток и уловок.
5ca052090e45 · published Sep 24, 2026, 4:51:43 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Шестой падеж — родительный, падеж принадлежности: подруги застыли, всецело «принадлежа» паре. Толкование этой грамматической шутки предположительно.