इदम् एव च ताभिर् वक्ष्यते,
प्रहसितं प्रिय प्रेमवीक्षितं
विहरणं च ते ध्यानमङ्गलम् ।
रहसि संविदो या हृदिस्पृशः
कुहक नो मनः क्षोभयन्ति हि ॥ इति ।
अथ सायन्तनागमने तु—
यदा वा गोष्ठं सम्प्रविशति तदा च भ्रमरकैर्
वृतं वक्त्राम्भोजं धनखुरपरागैर् वलयितम् ।
अमूषां नेत्रालिष्व् अभिमुखतया दर्शयति तन्
मिलत्पाशं यन्त्रं मदनरचितं बन्धुम् इव तान् ॥16॥
idam eva ca tābhir vakṣyate,
prahasitaṁ priya prema-vīkṣitaṁ
viharaṇaṁ ca te dhyāna-maṅgalam |
rahasi saṁvido yā hṛdi-spṛśaḥ
kuhaka no manaḥ kṣobhayanti hi || iti |
atha sāyantanāgamane tu—
yadā vā goṣṭhaṁ sampraviśati tadā ca bhramarakair
vṛtaṁ vaktrāmbhojaṁ dhana-khura-parāgair valayitam |
amūṣāṁ netrāliṣv abhimukhatayā darśayati tan-
milat-pāśaṁ yantraṁ madana-racitaṁ bandhum iva tān ||16||
metro no identificado
И это они скажут: „Твой смех, милый, Твой любящий взгляд, Твои игры, благие для созерцания, Твои тайные знаки, трогающие сердце, — обманщик, они волнуют наш ум“. А при вечернем возвращении: Когда Он входит в селение, Его лотосное лицо, окружённое кудрями и обрамлённое густой пылью от копыт, Он показывает рядам их глаз, — будто снасть Маданы с сомкнутыми петлями, чтобы их связать.
f0ac92be8698 · publicado 24 sept 2026, 21:01:36 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Цитата — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 31. Мадана — бог любви. Перевод приблизителен.