अथ दिनान्तरेऽपि तेभ्यो विच्छिद्य हरिण्यस् तथा कृताः । तच् च पूर्ववत् ताभिर् वर्णितम्—
आश्चर्यं सखि कृष्णसारदयितावृन्दं मिलद्भर्तृकं
जात्या मूढम् अपि व्यतीत्य भवतीर् अप्य् एवम् ईहां दधे ।
श्रुत्वा वेणुकलं हरिं प्रति गतिस् तद्रूपतश् चित्रता
तस्याप्य् अर्चनम् उल्लसत्प्रणयतस् तत्रापि नेत्राञ्चलैः ॥51॥
atha dināntare’pi tebhyo vicchidya hariṇyas tathā kṛtāḥ | tac ca pūrvavat tābhir varṇitam—
āścaryaṁ sakhi kṛṣṇasāra-dayitā-vṛndaṁ milad-bhartṛkaṁ
jātyā mūḍham api vyatītya bhavatīr apy evam īhāṁ dadhe |
śrutvā veṇu-kalaṁ hariṁ prati gatis tad-rūpataś citratā
tasyāpy arcanam ullasat-praṇayatas tatrāpi netrāñcalaiḥ ||51||
Затем, на другой день, Он отделил от них ланей и сделал с ними то же. И это они описали, как прежде: «Диво, подруга: стадо подруг чёрных антилоп, при мужьях, хоть по природе и неразумное, превзошло даже вас: услышав напев флейты, пошли к Хари, изумились Его облику и почтили Его с расцветающей любовью — да ещё уголками глаз».
f7d5bbe8837d · publicado 24 sept 2026, 21:01:36 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 21.