त्रिभङ्ग्यां दण्डकत्रिभङ्गी ।
श्रितम् अघजलधेर् वहित्रं चरित्रं सुचित्रं विचित्रं
फणित्रं समित्रं पवित्रं लवित्रं रुजाम् ।
जगदपरिमितप्रतिष्ठं पटिष्ठं बलिष्ठं गरिष्ठं
वरिष्ठं म्रदिष्ठं सुनिष्ठं दविष्ठं धियाम् ।
निखिलविलसितेऽभिरामं सरामं मुदा मञ्जुदामन्
नभामं ललामं धृतामन्दधामन्नये ।
मधुमथन हरे मुरारे पुरारेर् अपारे ससारे
विहारे सुरारेर् उदारे च दारे प्रभुम् ।
स्फुरितम् इनसुतातरङ्गे विहङ्गेशरङ्गेण गङ्गेष्ट
भङ्गे भुजङ्गेन्द्रसङ्गे सदङ्गेन भोः ।
शिखरिवरदरीनिशान्तं प्रयान्तं सकान्तं विभान्तं
नितान्तं च कान्तं प्रशान्तं कृतान्तं द्विषाम् ।
दनुजहर भजाम्य् अनन्तं सुदन्तं नुदन्तं दृगन्तं
हसन्तं वसन्तं भजन्तं भवन्तं सदा वीर ॥
पीत्वा बिन्दुकणं मुकुन्द भवतः सौन्दर्यसिन्धोः सकृत्
कन्दर्पस्य वशं गता विमुमुहुः के वा न साध्वीगणाः ।
दूरे राज्यम् अयन्त्रितस्मितकलाभ्रूवल्लरीताण्डव
क्रीडापाङ्गतरङ्गितप्रभृतयः कुर्वन्तु ते विभ्रमाः ॥
tribhaṅgyāṁ daṇḍakatribhaṅgī |
śritam agha-jaladher vahitraṁ caritraṁ sucitraṁ vicitraṁ
phaṇitraṁ samitraṁ pavitraṁ lavitraṁ rujām |
jagad-aparimita-pratiṣṭhaṁ paṭiṣṭhaṁ baliṣṭhaṁ gariṣṭhaṁ
variṣṭhaṁ mradiṣṭhaṁ suniṣṭhaṁ daviṣṭhaṁ dhiyām |
nikhila-vilasite’bhirāmaṁ sa-rāmaṁ mudā mañju-dāman-
nabhāmaṁ lalāmaṁ dhṛtāmanda-dhāman-naye |
madhumathana hare murāre purārer apāre sasāre
vihāre surārer udāre ca dāre prabhum |
sphuritam ina-sutā-taraṅge vihaṅgeśa-raṅgeṇa gaṅgeṣṭa-
-bhaṅge bhujaṅgendra-saṅge sad-aṅgena bhoḥ |
śikhari-vara-darī-niśāntaṁ prayāntaṁ sa-kāntaṁ vibhāntaṁ
nitāntaṁ ca kāntaṁ praśāntaṁ kṛtāntaṁ dviṣām |
danuja-hara bhajāmy anantaṁ sudantaṁ nudantaṁ dṛgantaṁ
hasantaṁ vasantaṁ bhajantaṁ bhavantaṁ sadā vīra ||
pītvā bindu-kaṇaṁ mukunda bhavataḥ saundarya-sindhoḥ sakṛt
kandarpasya vaśaṁ gatā vimumuhuḥ ke vā na sādhvī-gaṇāḥ |
dūre rājyam ayantrita-smita-kalā-bhrū-vallarī-tāṇḍava-
krīḍāpāṅga-taraṅgita-prabhṛtayaḥ kurvantu te vibhramāḥ ||
metro no identificado
(В калике «Трибханги» — «Дандака-трибханги».) Всегда чту тебя, губитель данавов, — тебя, чья жизнь есть корабль в океане грехов: предивная, хранящая неразумных, спасшая змея, хранящая в битве, очищающая, серп для недугов; тебя, чья слава в мире безмерна, искуснейшего, сильнейшего, весомейшего, превосходнейшего и нежнейшего, твёрдого в обете, далёкого для умствований; прелестного во всех играх, вместе с Рамой, негневного, украшение мира, — о ты, в прелестной гирлянде, о ты, полный великого сияния! — Губитель Мадху, Хари, враг Муры! — владыку и в вечной игре за пределом, недоступным даже Шиве, и в великом деле рассечения врагов богов; сиявшего прекрасным телом, изумлявшим царя птиц, на волне дочери Солнца, что унижает океан и где жил царь змей; тебя, чей дом — пещеры лучшей горы, идущего туда с любимыми, сияющего, милого, безгневного, смерть для врагов, безграничного, прекраснозубого, бросающего взгляды искоса, смеющегося, любящего весну, — герой! Мукунда, какие сонмы верных жён, однажды выпив крупицу капли из океана твоей красоты, не потеряли головы под властью Кандарпы? Пусть же твои чары — непринуждённая улыбка, пляска бровей-лиан, волны игривых взглядов — правят где-то вдали.
000000000000 · publicado 1 ene 1970, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
«Дандака-трибханги» — вид калики с тройной рифмой в каждом отрезке: vahitraṁ-caritraṁ-sucitraṁ, pratiṣṭhaṁ-paṭiṣṭhaṁ-baliṣṭhaṁ… Баладева раскрывает скрытые смыслы: vi-cit-tra — «хранящий тех, у кого нет знания», phaṇi-tra — спасший змея (видьядхару Сударшану, превращённого в удава). Гаруда, «царь птиц», сам носящий Хари, дивился Кришне в водах Калии. Заключительную строфу Баладева вкладывает в уста Вринды: верные жёны и так сражены одной каплей его красоты — к чему остальные чары?