राधिका (समाश्वस्य स्वगतम्) : चञ्चल हे चित्त, अज्जबि ण पत्तिआएसि ।
पौर्णमासी: पुत्रि ललिते, बाढं प्रगल्भासि । तद् विशाखा यावन् माकन्दमूलान् मुकुन्देन सह प्रत्यावर्तते तावद् अत्र मया तु स्वकृत्याय गन्तव्यम् ।
(इति तिस्रो निष्क्रान्ताः)
विशाखा (दूरं परिक्रम्य) : सो माकन्दो एसो पुरो दिसइ जत्थ कह्णो ।
(ततः प्रविशति कृष्णः) ।
rādhikā (samāśvasya svagatam) : cañcala he citta, ajjabi ṇa pattiāesi |
paurṇamāsī: putri lalite, bāḍhaṁ pragalbhāsi | tad viśākhā yāvan mākanda-mūlān mukundena saha pratyāvartate tāvad atra mayā tu sva-kṛtyāya gantavyam |
(iti tisro niṣkrāntāḥ)
viśākhā (dūraṁ parikramya) : so mākando eso puro disa{i} jattha kahṇo |
(tataḥ praviśati kṛṣṇaḥ) |
metro no identificado
Радхика (приходя в себя, про себя): Ветреное сердце, ты всё ещё не веришь? Паурнамаси: Дочка Лалита, ты очень смела. Пока Вишакха возвращается с Мукундой от подножия манго, мне пора по своим делам. (Трое уходят.) Вишакха (пройдя далеко): Вот впереди то манговое дерево, где Кришна. (Входит Кришна.)
64e0b5e842ba · publicado 24 sept 2026, 5:43:08 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con