दुःखैर् घोरतमैर् ध्रुवं परिवृतं यस्यादिमध्यान्तिमंयोऽत्यन्ताशु विनश्वरोऽतिनिरता यत्रापि विट्शूकराः ।विण्मूत्राद् अमलक्षरत्य् अविरलद्वारैर् मुहुर् वीक्ष्यतेतादृग्भोगमहास्पृहं कुविषये मां त्राहि वृन्दाटवी ॥7.42॥
duḥkhair ghoratamair dhruvaṁ parivṛtaṁ yasyādi-madhyāntimaṁyo'tyantāśu vinaśvaro'tiniratā yatrāpi viṭ-śūkarāḥ |viṇ-mūtrād amala-kṣaraty avirala-dvārair muhur vīkṣyatetādṛg-bhoga-mahā-spṛhaṁ kuviṣaye māṁ trāhi vṛndāṭavī ||7.42||
О Вриндаван, спаси меня, полного великой жажды такого наслаждения дурными объектами: его начало, середина и конец непременно окружены страшнейшими страданиями; оно очень быстро гибнет; к нему очень привязаны даже свиньи в нечистотах, и то и дело видно, как из частых отверстий тела течёт нечистота.
49c667ec8f9a · प्रकाशित 30 सित॰ 2026, 12:22:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Строка 3 в e-тексте искажена.