अथ सर्वे समयव्यग्रतया शीघ्रम् एव तस्मिन् सरसि मिलित्वा स्नात्वा तं प्रदेशं हित्वा कृष्णं गृहीत्वा गृहाय प्रतस्थिरे ।
कृतगृहागमना व्रजबालकास्
तद् अखिलं खलु वृत्तम् अवर्णयन् ।
बकखगस्य तथाकृतिता
तथा शिशुकृता मृतिर् एवम् अभूद् इति ॥20॥
atha sarve samaya-vyagratayā śīghram eva tasmin sarasi militvā snātvā taṁ pradeśaṁ hitvā kṛṣṇaṁ gṛhītvā gṛhāya pratasthire |
kṛta-gṛhāgamanā vraja-bālakās
tad akhilaṁ khalu vṛttam avarṇayan |
baka-khagasya tathākṛtitā
tathā śiśu-kṛtā mṛtir evam abhūd iti ||20||
Затем все, торопясь, поскорее собрались у того озера, омылись, покинули то место и, взяв Кришну, пошли домой. Придя домой, мальчики Враджа рассказали всё, что случилось: какой облик был у птицы-цапли и как ребёнок причинил ей смерть.
a4e7ad7df9c6 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:26:30 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами