आहूतं कुरुते हरिः सखिजनं, सोऽप्य् एनम् एवं तथा
वक्ति श्लिष्यति जिघ्रति प्रहसति स्कन्धं स्पृशन् कर्षति ।
आस्तां तच् च महाद्भुतं शृणुत भो यद्य् अन्तरं तर्क्यते
नैवात्मा पृथग् अस्य तस्य च भवेद् इत्य् एव विज्ञायते ॥9॥
āhūtaṁ kurute hariḥ sakhi-janaṁ, so’py enam evaṁ tathā
vakti śliṣyati jighrati prahasati skandhaṁ spṛśan karṣati |
āstāṁ tac ca mahādbhutaṁ śṛṇuta bho yady antaraṁ tarkyate
naivātmā pṛthag asya tasya ca bhaved ity eva vijñāyate ||9||
Хари окликает друзей — и каждый так же говорит с Ним, обнимает, нюхает Его голову, смеётся, тянет Его, ухватив за плечо. Пусть и это великое диво, — но слушайте: если вдуматься в различие между ними, окажется, что души у Него и у друга вовсе не отдельны.
284efdba2abf · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:44:05 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами