तद् एवम् उद्धवेन व्रजमनोरथं पूरयित्वा श्रीबलदेवेन तं पूरयितुम् आरभामहे ।
तत्र शास्त्रप्रमाणेन कथयिष्यमाणेन पुनर् जीवलाभेन दन्तवक्रवधानन्तरश्रीकृष्णलाभेन पूर्णमनोरथव्रजे सन्मानससमुन्मादिश्रीकृष्णजन्मादिकथनमयी सेयं चम्पूद्वयी मधुकण्ठस्निग्धकण्ठाभ्यां कथितेति पूर्वपूर्वं सूचितम् एव सूचितम् । तत्रैव चावशिष्टं कथान्तरम् इदं विशिष्टं प्रस्तूयते ।
अथान्येद्युः प्रातःकथायां लब्धतृष्णकृष्णपित्राद्युपकण्ठः सन् मधुकण्ठश् चिन्तयामास—सैरिन्ध्रीगृहगमनम् अनन्तरम् अनन्तलीलस्य तस्य कथनाय लब्धम्, तच् च व्रजाद् आव्रजितेनोद्धवेन तत्सान्त्वनकथनया स्वस्थितचित्तस्य तस्य पूतनादिष्व् अपि नित्यनूतनायमानकृपया वित्तस्य नानुचितम् । तद् एतच् च तस्य व्रजगमनसम्पत्सम्पादनाय सदा समुत्सुकबुद्धीनाम् उद्धवादीनाम् अपि सान्त्वनाय प्रतिपन्नम् ।
tad evam uddhavena vraja-manorathaṁ pūrayitvā śrī-baladevena taṁ pūrayitum ārabhāmahe |
tatra śāstra-pramāṇena kathayiṣyamāṇena punar jīva-lābhena dantavakra-vadhānantara-śrī-kṛṣṇa-lābhena pūrṇa-manoratha-vraje san-mānasa-samunmādi-śrī-kṛṣṇa-janmādi-kathana-mayī seyaṁ campū-dvayī madhukaṇṭha-snigdhakaṇṭhābhyāṁ kathiteti pūrva-pūrvaṁ sūcitam eva sūcitam | tatraiva cāvaśiṣṭaṁ kathāntaram idaṁ viśiṣṭaṁ prastūyate |
athānyedyuḥ prātaḥ-kathāyāṁ labdha-tṛṣṇa-kṛṣṇa-pitrādyupakaṇṭhaḥ san madhukaṇṭhaś cintayāmāsa—sairindhrī-gṛha-gamanam anantaram ananta-līlasya tasya kathanāya labdham, tac ca vrajād āvrajitenoddhavena tat-sāntvana-kathanayā sva-sthita-cittasya tasya pūtanādiṣv api nitya-nūtanāyamāna-kṛpayā vittasya nānucitam | tad etac ca tasya vraja-gamana-sampat-sampādanāya sadā samutsuka-buddhīnām uddhavādīnām api sāntvanāya pratipannam |
размер не определён
Так, исполнив желание Враджи через Уддхаву, начнём исполнять его через Шри Баладеву. Уже не раз было сказано: эта пара чампу, рассказывающая о рождении Шри Кришны и прочем, что сводит с ума добрые сердца, была рассказана Мадхукантхой и Снигдхакантхой во Врадже, чьё желание исполнилось, когда она будто вновь обрела жизнь — обрела Шри Кришну после убийства Дантавакры, о чём ещё будет сказано со ссылкой на шастры. И здесь предлагается этот особый, оставшийся рассказ. И вот на другой день, в утреннем рассказе, Мадхукантха, сидя рядом с отцом Кришны и прочими, полными жажды, подумал: „Теперь по порядку надо бы рассказать, как Он, чьи игры бесконечны, ходил в дом Сайрандхри; и для Него, успокоенного утешительными вестями Уддхавы, вернувшегося из Враджи, и богатого милостью, вечно новой даже к Путане и прочим, это не неподобающе. К тому же это утешило и Уддхаву и прочих, всегда жаждавших устроить Его поездку во Враджу.
f7438accd4d1 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:21:16 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Сайрандхри — служанка, горбунья Тривакра, исцелённая Кришной.