ततश् च, सर्वासु निर्विशेषं रोदनवशतां विशन्तीषु, हा रोहिणि, द्रोहिणि, किं करिष्यामि? कथं तम् अनवलोक्य मरिष्यामि? कथं वा व्रजराजदिशि मुखं वितरिष्यामि इति पर्यन्तं पर्यन्तदशावसानम् अनु यः खल्व् अशेषविलापनः प्रसूविलापः । स पुनर् अवकलितः सहसा घृतम् इव विलालयति हृदयम् । कथं कथयितुम् ईश्यते? इत्य् अलम् अतिप्रसङ्गेन इति मधुकण्ठः स्वस्य सर्वस्य च वैवश्यवश्यताम् आशङ्क्य मङ्क्षु सङ्कथयामास,
नभसा हृतस्य सुजातस्य श्रीमन्नन्दजातस्य तस्य बन्धूनाम् अवगाढदुःसहसादसिन्धूनां सहसानुकूलं कूलम् आसन्नम् । तथा हि,
tataś ca, sarvāsu nirviśeṣaṁ rodana-vaśatāṁ viśantīṣu, hā rohiṇi, drohiṇi, kiṁ kariṣyāmi? kathaṁ tam anavalokya mariṣyāmi? kathaṁ vā vraja-rāja-diśi mukhaṁ vitariṣyāmi iti paryantaṁ paryanta-daśāvasānam anu yaḥ khalv aśeṣa-vilāpanaḥ prasū-vilāpaḥ | sa punar avakalitaḥ sahasā ghṛtam iva vilālayati hṛdayam | kathaṁ kathayitum īśyate? ity alam atiprasaṅgena iti madhukaṇṭhaḥ svasya sarvasya ca vaivaśya-vaśyatām āśaṅkya maṅkṣu saṅkathayāmāsa,
nabhasā hṛtasya sujātasya śrīman-nanda-jātasya tasya bandhūnām avagāḍha-duḥsaha-sāda-sindhūnāṁ sahasānukūlaṁ kūlam āsannam | tathā hi,
未能识别诗律
И тогда, когда все без различия предались плачу, — „Ах, Рохини, враг мой, что мне делать? Как я умру, не увидев Его? Как я посмотрю в сторону царя Враджа?“ — и так до предела, до самой последней черты, — этот всеобщий плач матери, стоит его вспомнить, вдруг растапливает сердце, как масло. Как же его рассказать? Довольно об этом», — сказал Мадхукантха, опасаясь, что и он, и все потеряют власть над собой, и быстро продолжил: «Для близких прекрасного сына Шри Нанды, унесённого в небо, погрузившихся в невыносимый океан горя, вдруг показался благоприятный берег. Ведь:
0793d46c3662 · 发布于 2026年9月24日 19:09:31 UTC
可用语言RU用方向键翻颂