यथोक्तम्—
अहेर् इव गतिः प्रेम्णः स्वभावकुटिलो भवेत् ।
अतो हेतोर् अहेतोश् च यूनोर् मान उदञ्चति ॥ ॥
तद् एवं स्थिते तन्मयविलासविशेषो वर्ण्यते—
दरमुकुलितनेत्रा तिर्यगालम्बिकण्ठी
शिथिलितभुजयुग्मा स्तब्धसक्थीयम् आसीत् ।
तद् अपि च मधुहन्त्रा जानता स्वं कृतार्थं
मुहुर् अपि हसिता किं भ्रूकुटिं नापि कुर्यात्? ॥47॥
yathoktam—
aher iva gatiḥ premṇaḥ svabhāva-kuṭilo bhavet |
ato hetor ahetoś ca yūnor māna udañcati || ||
tad evaṁ sthite tan-maya-vilāsa-viśeṣo varṇyate—
dara-mukulita-netrā tiryag-ālambi-kaṇṭhī
śithilita-bhuja-yugmā stabdha-sakthīyam āsīt |
tad api ca madhu-hantrā jānatā svaṁ kṛtārthaṁ
muhur api hasitā kiṁ bhrū-kuṭiṁ nāpi kuryāt? ||47||
未能识别诗律
Как сказано: «Путь любви, как путь змеи, по природе извилист; потому с причиной и без причины у юной четы вспыхивает гордая обида». Раз так, описывается особая игра, полная ею: глаза полузакрыты, шея склонилась набок, руки ослабели, бёдра оцепенели — такой она была. И всё же, когда Губитель Мадху, довольный своей удачей, снова и снова над ней посмеивался, как ей было не нахмурить брови?
2ef1eea0322a · 发布于 2026年9月24日 22:10:52 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Цитата — из «Уджвала-ниламани» Рупы Госвами. Мана — гордая обида возлюбленной, одно из сладчайших состояний любви.