तत्र कारणम् अन्यद् अन्यद् अस्तु, तद् इदं तु महद् एव दुःसहम्,—
आनीतं घृतपायसान्नम् अनया कृष्णाय किञ्चित् त्वया
लब्धव्यं शुक तन्मया च मधुरं नाम्ना रुतं तन्यताम् ।
इत्थं प्रातर् अनूद्य नित्यम् अपि तां राधां मुहुः शारिका
वृन्दारण्यनिवासिनी मधुपुरक्ष्मानाथ तोतुद्यते ॥76॥
tatra kāraṇam anyad anyad astu, tad idaṁ tu mahad eva duḥsaham,—
ānītaṁ ghṛta-pāyasānnam anayā kṛṣṇāya kiñcit tvayā
labdhavyaṁ śuka tan-mayā ca madhuraṁ nāmnā rutaṁ tanyatām |
itthaṁ prātar anūdya nityam api tāṁ rādhāṁ muhuḥ śārikā
vṛndāraṇya-nivāsinī madhupura-kṣmā-nātha totudyate ||76||
Пусть будут и другие причины, но вот что совсем невыносимо: „«Она принесла для Кришны рис с молоком и маслом, и тебе, попугай, немного достанется; позови же Его сладко по имени», — так, повторяя каждое утро эти слова, снова и снова терзает Радху майна, живущая во Вриндаване, о владыка земли Мадхупуры“.
461744b75adc · 发布于 2026年9月25日 02:28:45 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Майна повторяет прежние слова Радхи, будто Кришна ещё здесь.