व्रजराज सव्रजः सानन्दम् उवाच—ततस् ततः ?
दूताव् ऊचतुः—ततश् च प्रातर् विधेयं विधाय नन्दितमना द्वारकागमनानुज्ञापनार्थम् इव वन्दितगुरुजना तदुपदेशात् तु सा कन्या हिमवत्कन्यार्चनाय कृताभिनिवेशा धृतवेशा सहचरीभिर् भ्रातृगृहचरीभिः पितृभार्याभिः स्वकुलाचार्याभिः किङ्करीनिकरैः कञ्चुकिप्रकरैर् धृतखड्गचर्मादिसम्पत्तिपत्तिसन्दोहैः प्रशस्तशस्त्रादृततया कृतहयारोहैः सर्वगदृष्टिप्रशस्तिहस्तिगतमहामात्रैः शताङ्गकृतयात्रैर् विचित्रसम्भृतवादित्रैर् वर्तितनर्तनचरित्रैः पूरवर्णनविभागसूतमागधवन्दिभिः शश्वदुत्प्रेक्षासन्दितकुतुकेक्षानन्दिभिः परपरक्रमाद् बहिर् बहिः परिवारिता हृदि तु स्वकान्तधारणायां केनाप्य् अवारिता सावरोधाद् अवरोधान् निष्क्रम्य निगमं मिगमम् अपि सङ्गम्य धर्म्यं तद्देवीहर्म्यं जगाम । श्रीकृष्णः पुनर् अभ्यवस्कन्दनतृष्णस् तत्र मन्दं मन्दं बहिर् बहिर् विहरति स्म ।
vrajarāja sa-vrajaḥ sānandam uvāca—tatas tataḥ ?
dūtāv ūcatuḥ—tataś ca prātar vidheyaṁ vidhāya nandita-manā dvārakā-gamanānujñāpanārtham iva vandita-guru-janā tad-upadeśāt tu sā kanyā himavat-kanyārcanāya kṛtābhiniveśā dhṛta-veśā sahacarībhir bhrātṛ-gṛha-carībhiḥ pitṛ-bhāryābhiḥ sva-kulācāryābhiḥ kiṅkarī-nikaraiḥ kañcuki-prakarair dhṛta-khaḍga-carmādi-sampatti-patti-sandohaiḥ praśasta-śastrādṛtatayā kṛta-hayārohaiḥ sarvaga-dṛṣṭi-praśasti-hasti-gata-mahā-mātraiḥ śatāṅga-kṛta-yātrair vicitra-sambhṛta-vāditrair vartita-nartana-caritraiḥ pūra-varṇana-vibhāga-sūta-māgadha-vandibhiḥ śaśvad-utprekṣā-sandita-kutukekṣānandibhiḥ para-para-kramād bahir bahiḥ parivāritā hṛdi tu sva-kānta-dhāraṇāyāṁ kenāpy avāritā sāvarodhād avarodhān niṣkramya nigamaṁ migamam api saṅgamya dharmyaṁ tad-devī-harmyaṁ jagāma | śrī-kṛṣṇaḥ punar abhyavaskandana-tṛṣṇas tatra mandaṁ mandaṁ bahir bahir viharati sma |
未能识别诗律
Царь Враджи вместе со всей Враджей радостно сказал: „А дальше, дальше?“ Вестники сказали: „Затем утром та девушка, исполнив положенное, с радостным умом, поклонившись старшим, будто прося позволения уехать в Двараку, по их наставлению собралась поклониться дочери Химавата и оделась. Её окружали — всё дальше и дальше вовне — подруги, женщины из дома брата, жёны отца, наставницы её рода, толпы служанок, сонмы евнухов, множество пеших воинов с мечами, щитами и прочим снаряжением, всадники на конях, почитающие славное оружие, погонщики на слонах, которых хвалят все, кто их видит, колесницы в движении, разнообразные музыкальные инструменты, пляски, суты, магадхи и певцы, распределившие между собой описания города, — и все, кто радовался, глядя на это, с неумолкающими поэтическими сравнениями. А в сердце её никто не мешал ей держать своего возлюбленного. Выйдя из внутренних покоев, пройдя улицами, она пошла в благочестивый храм той богини. А Шри Кришна, жаждая её похитить, медленно прохаживался там, снаружи.
cfbcb2d30ca5 · 发布于 2026年9月25日 03:40:29 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Дочь Химавата — Парвати (Амбика). Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 53, стихи 40–44. Перевод приблизителен.