तद् एवं बुद्धपद्धतिम् अप्य् अतीतवान् असौ लोकः प्रसभं बुद्धिमध्यम् अध्यारोहति । यतः—
ये ये प्रीतिं ददति विषया ये च तत्तद्विदूरास्
तेषूत्कण्ठा मम नहि कदाप्य् अत्र सत्यं करोमि ।
कृष्णे स्नेहं बत वितनुते यश् च यत्रापि कृष्णः
शश्वल्लोकं स तु सरभसं मां दिदृक्षुं करोति ॥32॥
tad evaṁ buddha-paddhatim apy atītavān asau lokaḥ prasabhaṁ buddhi-madhyam adhyārohati | yataḥ—
ye ye prītiṁ dadati viṣayā ye ca tat-tad-vidūrās
teṣūtkaṇṭhā mama nahi kadāpy atra satyaṁ karomi |
kṛṣṇe snehaṁ bata vitanute yaś ca yatrāpi kṛṣṇaḥ
śaśval-lokaṁ sa tu sarabhasaṁ māṁ didṛkṣuṁ karoti ||32||
Так этот мир, превосходя даже путь разума, властно восходит в сердцевину разума. Ведь: Клянусь: ни к каким предметам, что дают радость, ни к тем, что от них далеки, у меня нет тоски. Но вечный мир, что распространяет любовь к Кришне и где пребывает Кришна, — ах, он пробуждает во мне страстную жажду его увидеть.
d719a72ef42b · published Sep 24, 2026, 6:27:42 PM UTC
Available inRUPage between verses with