अस्य च मुनेर् अनेन चिराद् वीप्सयाभीप्सितम् आगमनम् आसीत्, यतः प्रतीक्ष्य एव सर्वत्रायं प्रतीक्ष्यतां वा कथं न लभेत?
तद् एवं, "प्रतीततया प्रतीतः सोऽयम्" इति तं व्रजपतिर् अपि निपीतामृतवत् परमप्रीतः शीघ्रम् आसनप्रदेशम् अतीतः समतिरिक्तभक्तिपरीतः कृताञ्जलितयातिविनीतः साक्षाद् अधोक्षजधीतः प्रणनाम । ब्रह्मवर्चसेन चर्चितम् एनम् आनर्चाशेषेण देवार्चनद्रव्यशेषेण, प्रोवाच च—
asya ca muner anena cirād vīpsayābhīpsitam āgamanam āsīt, yataḥ pratīkṣya eva sarvatrāyaṁ pratīkṣyatāṁ vā kathaṁ na labheta?
tad evaṁ, "pratītatayā pratītaḥ so’yam" iti taṁ vrajapatir api nipītāmṛtavat parama-prītaḥ śīghram āsana-pradeśam atītaḥ samatirikta-bhakti-parītaḥ kṛtāñjalitayātivinītaḥ sākṣād adhokṣaja-dhītaḥ praṇanāma | brahma-varcasena carcitam enam ānarcā-śeṣeṇa devārcana-dravya-śeṣeṇa, provāca ca—
metre not identified
И этот мудрец давно и очень желал сюда прийти: ведь тот, кого везде ждут, — как ему самому не ждать? Так, узнав его, владыка Враджа, словно испив нектара, в высшей радости быстро сошёл с места, полный преданности, сложив ладони, со смирением, видя в нём Самого Адхокшаджу, поклонился ему. Он почтил его, сияющего брахманским блеском, остатками вещей, предназначенных для поклонения богу, и сказал:
5fbd38ad5d05 · published Sep 24, 2026, 7:04:02 PM UTC
Available inRUPage between verses with