तत्र तस्या मनःकथा—
मानं कुर्विति वक्ति सा प्रियसखी मानं न वेद्मि स्फुटं
कौटिल्येन यदि प्रसिध्यति स तत् कौटिल्यम् एवात्र किम् ।
हा तस्य स्मितकञ्जचारुनयनं श्यामस्य मन्मानसं
द्रष्टुं वाञ्छति हन्त कष्टम् अपरां स्फूर्तिं कथं गच्छतु ॥47॥
tatra tasyā manaḥ-kathā—
mānaṁ kurviti vakti sā priya-sakhī mānaṁ na vedmi sphuṭaṁ
kauṭilyena yadi prasidhyati sa tat kauṭilyam evātra kim |
hā tasya smita-kañja-cāru-nayanaṁ śyāmasya man-mānasaṁ
draṣṭuṁ vāñchati hanta kaṣṭam aparāṁ sphūrtiṁ kathaṁ gacchatu ||47||
И вот о чём говорило её сердце: «„Обидься“, — говорит милая подруга; а я толком и не знаю, что такое обида. Если Его добиваются лукавством — какое тут лукавство? Ах, сердце моё жаждет увидеть прелестные улыбчивые глаза-лотосы Смуглого; ах, беда, как же ему думать о другом?
b7c6df6b3c9a · published Sep 24, 2026, 10:41:18 PM UTC
Available inRUPage between verses with