अथ स्वाधीनभर्तृका ।
नित्यं या याचितापि प्रियतमहरिणा नेच्छति स्पर्शमात्रं
वाचा सेयं मुहुस् तं निदिशति रसनाम् अप्य् अहो संवरीतुम् ।
तन् मन्ये नूनम् अस्यावयवसमुदितिर् दिव्यसीधुप्रकारः
सङ्गाद् अप्य् अङ्ग यस्य प्रभवति मुहुर् उन्मादलक्ष्मीर् अमूदृक् ॥52॥
atha svādhīnabhartṛkā |
nityaṁ yā yācitāpi priyatama-hariṇā necchati sparśa-mātraṁ
vācā seyaṁ muhus taṁ nidiśati rasanām apy aho saṁvarītum |
tan manye nūnam asyāvayava-samuditir divya-sīdhu-prakāraḥ
saṅgād apy aṅga yasya prabhavati muhur unmāda-lakṣmīr amūdṛk ||52||
Теперь властвующая над любимым: «Она и касания не хочет, хоть любимейший Хари вечно её упрашивает, и то и дело велит Ему — о! — придержать даже язык. Думаю, всё её тело — какой-то дивный хмельной напиток: от одной близости с ним, друг, то и дело нападает такое прекрасное безумие».
c344193263c0 · published Sep 24, 2026, 10:41:18 PM UTC
Available inRUPage between verses with