नित्यसिद्धानामासां नित्यसिद्धा नामासाम्मुख्यं नार्हति कदाचिदपि सा रसरीतिः । न च सा वयःकृतेति वयः कृतेतिकर्तव्यता च तस्या इति कैशोरागमे रागमेदुरता च तासां न विस्मयजनिका जनिकालसमकालमेवाजनि । कदाचिदभिव्यक्तिरेव कैशोरे इति रहस्ये रहस्येका काचिदमृतवल्लिशाखा विशाखा विदग्धभावमुग्धमधुरामधुराक्षरमात्मनः प्रियसखी राधां निगदति स्म ॥
nityasiddhānāmāsāṁ nityasiddhā nāmāsāmmukhyaṁ nārhati kadācidapi sā rasarītiḥ | na ca sā vayaḥkṛteti vayaḥ kṛtetikartavyatā ca tasyā iti kaiśorāgame rāgameduratā ca tāsāṁ na vismayajanikā janikālasamakālamevājani | kadācidabhivyaktireva kaiśore iti rahasye rahasyekā kācidamṛtavalliśākhā viśākhā vidagdhabhāvamugdhamadhurā-madhurākṣaramātmanaḥ priyasakhī rādhāṁ nigadati sma ||
Этот путь расы никогда не бывает главным у вечно совершенных из них — у тех, кто вечно совершенны по имени. Она не создана возрастом, а потому и то, что у них с приходом юности становится любовь гуще, не вызывает удивления: она родилась вместе с ними. Лишь в юности она проявляется. И вот однажды тайно Вишакха — ветвь лианы бессмертия, мягкая и сладкая в искусной любви, — сказала сладкие слова своей дорогой подруге Радхе:
71f6d456bdc7 · publicado 28 sept 2026, 23:05:28 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Любовь вечных гопи к Кришне не возникает, а лишь проявляется — главное богословское замечание ставаки.