श्रीकृष्णोऽपि क्षणं विश्रम्य सहसा सहसाध्वसप्रणयमग्रजस्य चरणकमलसंवाहनादिना दिततदीयखेदः, सहेलखेलोल्लसितहसितहतसकलसहचरचरमश्रमो मध्याह्नतपनतापमवधूय धेनुगणानुसरणकुतूहलिना हलिना सह सहजप्रणयमधुरो वनभुवि विहरमाणः क्षणं क्षणं वितनुते स्म ॥71॥
śrīkṛṣṇo'pi kṣaṇaṁ viśramya sahasā sahasādhvasapraṇayamagrajasya caraṇakamalasaṁvāhanādinā ditatadīyakhedaḥ, sahelakhelollasita-hasitahata-sakala-sahacara-caramaśramo madhyāhna-tapana-tāpamavadhūya dhenugaṇānusaraṇakutūhalinā halinā saha sahajapraṇayamadhuro vanabhuvi viharamāṇaḥ kṣaṇaṁ kṣaṇaṁ vitanute sma ||71||
Шри Кришна, отдохнув немного, вдруг с робкой любовью растёр старшему брату стопы-лотосы и снял его усталость; весёлой игрой и смехом снял последнюю усталость всех друзей и, отогнав полуденный зной, сладкий природной любовью, с Держащим плуг, жадным до следования за стадами, миг за мигом гулял по лесной земле.
c1a3a248354f · publicado 28 sept 2026, 23:05:28 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
По ШБ 10.15.14–18.