तद् एवं सर्वा एव हृद्यसौहृद्यविस्रब्धास् ताम् आत्मैकध्यम् आगतां मध्यम् अध्यास्य तया सह परस्परपरीरम्भबद्धाः सुदुस्तरदुःखनद्धाः पुरु रुरुदुः ।
सुदुस्तरं रुदित्वा च ताम् अमूस् तु पप्रच्छुः—अस्माकं खलु न दुःखं पञ्चभिः सहेति कल्पेनानल्पम् अपि दुःखं कल्पत्वाय नाकल्पत कल्पम् । ततस् तन् नातिप्रष्टव्यं भवतीत्य् अनन्यगत्या भवत्यास् तु तत् त्यागः कथम् इति कथ्यताम्, कथं वा विकलताहेतुः केवलता जाता, तद् अपि च ।
tad evaṁ sarvā eva hṛdya-sauhṛdya-visrabdhās tām ātmaikadhyam āgatāṁ madhyam adhyāsya tayā saha paraspara-parīrambha-baddhāḥ sudustara-duḥkha-naddhāḥ puru ruruduḥ |
sudustaraṁ ruditvā ca tām amūs tu papracchuḥ—asmākaṁ khalu na duḥkhaṁ pañcabhiḥ saheti kalpenānalpam api duḥkhaṁ kalpatvāya nākalpata kalpam | tatas tan nātipraṣṭavyaṁ bhavatīty ananya-gatyā bhavatyās tu tat tyāgaḥ katham iti kathyatām, kathaṁ vā vikalatā-hetuḥ kevalatā jātā, tad api ca |
metro no identificado
И все они, доверившись сердечной дружбе, посадили её, ставшую с ними одним целым, посредине и, обнявшись друг с другом, скованные неодолимым горем, долго плакали. И, выплакав неодолимое, они спросили её: «Наше-то горе невелико: по правилу „горе, разделённое на пятерых“, даже большое горе у нас не стало тяжким. Потому о нём и спрашивать нечего. А вот ты — у тебя ведь нет иного пути — как же Он тебя оставил, скажи; и отчего одиночество стало причиной такого смятения — это тоже».
d58d8fdb3970 · publicado 24 sept 2026, 22:10:52 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перевод приблизителен.