ततश् च सम्भ्रमतः प्रच्छन्नतां गच्छति श्रीकृष्णः—
एषा चम्पकमालिकात्र पतिता किं चन्द्रलेखाथवा
कान्तीनाम् अधिदेवता भवति वा वृन्दावनश्रीर् उत? ।
हा कष्टं नहि चेष्टते किम् इयम् इत्य् उद्विग्नधीवृत्तयस्
ताम् आवव्रुर् अमूश् चमूरुनयना भृङ्गीनिभाः पद्मिनीम् ॥51॥
tataś ca sambhramataḥ pracchannatāṁ gacchati śrī-kṛṣṇaḥ—
eṣā campaka-mālikātra patitā kiṁ candralekhāthavā
kāntīnām adhidevatā bhavati vā vṛndāvana-śrīr uta? |
hā kaṣṭaṁ nahi ceṣṭate kim iyam ity udvigna-dhī-vṛttayas
tām āvavrur amūś camūru-nayanā bhṛṅgī-nibhāḥ padminīm ||51||
Тогда Шри Кришна в спешке скрылся. «Упавшая ли здесь гирлянда чампак, или лунный серп, или владычица всех сияний, или сама краса Вриндаваны? Ах, беда — отчего она не шевелится?» — в таком смятении ланеокие окружили её, как пчёлы лотос.
fba512800f05 · publicado 24 sept 2026, 22:10:52 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con