ततश् च घनम् इव घनरसवर्षहर्षप्रदघनं तडित्वन्तम् इव तडिदम्बरम् आगतवन्तम् अभ्रम् इवात्मानं बिभर्तुम् अभिमुखलसदभ्रम्, जलधरम् इव जलवद् अङ्गधरम्, स्तनयित्नुम् इव गद्गदगर्जितस्तनयित्नुम्, धाराधरम् इव विलोचनाम्बुधाराधरं तम् उपलभ्य परिरभ्य च निदाघदग्धवनभाग इव जागरूकरोमाङ्कुरतां व्रजजनव्रजः स वव्राज । तत्र च—
tataś ca ghanam iva ghana-rasa-varṣa-harṣa-prada-ghanaṁ taḍitvantam iva taḍid-ambaram āgatavantam abhram ivātmānaṁ bibhartum abhimukha-lasad-abhram, jala-dharam iva jalavad aṅga-dharam, stanayitnum iva gadgada-garjita-stanayitnum, dhārādharam iva vilocanāmbudhārādharaṁ tam upalabhya parirabhya ca nidāgha-dagdha-vana-bhāga iva jāgarūka-romāṅkuratāṁ vraja-jana-vrajaḥ sa vavrāja | tatra ca—
Затем Он был как туча, дарующая радость густым ливнем расы; как молния — ведь пришёл в одеянии, сияющем, как молния; как облако, осиянное облаками; как несущая воду — ведь тело Его было цвета воды; как гром — ведь голос Его прерывался от волнения; как дождевая туча — ведь из глаз Его лились потоки. Встретив Его и обняв, сонм людей Враджа, словно опалённый летним зноем лес, покрылся всходами вставших волосков. И тогда —
5f00a256988c · publicado 25 sept 2026, 5:21:24 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Весь абзац — развёрнутое сравнение Кришны с дождевой тучей, а жителей Враджа — с выжженным лесом, который оживает от ливня.