सा च शीतलविलोचनजलसम्पतनलब्धकम्पसम्पत्सङ्कुलपुलककुलकलिला पित्रोः पुत्रस्य च कलेवरं सुखकरेण करेण, वरेण च वरेण्यम् आचरन्ती तद् इदं व्याजहार—
भो व्रजपतिदम्पती ! वियोगसंयोगसन्धिसमयं प्रति सम्प्रति धीरताम् आत्मानं धारयेयाथाम् । यदायुष्मतः खल्व् अस्य चागतमात्रस्य विश्रमाय कल्पते । ततश् च « स्वस्थे हि चित्ते प्रसरन्ति बुद्धयः » इति न्यायाद् अयतिसुखम् अपि सदायतीभावम् आपद्येत ।
तथा चोपदिशन्ति—
sā ca śītala-vilocana-jala-sampatana-labdha-kampa-sampat-saṅkula-pulaka-kula-kalilā pitroḥ putrasya ca kalevaraṁ sukha-kareṇa kareṇa, vareṇa ca vareṇyam ācarantī tad idaṁ vyājahāra—
bho vrajapati-dampatī ! viyoga-saṁyoga-sandhi-samayaṁ prati samprati dhīratām ātmānaṁ dhārayeyāthām | yadāyuṣmataḥ khalv asya cāgata-mātrasya viśramāya kalpate | tataś ca « svasthe hi citte prasaranti buddhayaḥ » iti nyāyād ayati-sukham api sadāyatī-bhāvam āpadyeta |
tathā copadiśanti—
metro no identificado
А она, вся в мурашках и дрожи от прохладных слёз, благословила рукой, дарующей счастье, тела отца, матери и сына и сказала: „Супруги владыки Враджа! В этот миг на стыке разлуки и встречи храните твёрдость. Ведь долголетнему, едва пришедшему, нужен отдых. А затем, по правилу «в спокойном сердце раскрывается ум», и безмерная радость станет долгой“. И так учат:
6e41b335720e · publicado 25 sept 2026, 5:21:24 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con